سلام نم نم ِ لاجیم و خواب و چشم بارانی
چقدر شبیــه دشتـــــی وسیــع می مانـــی
-
چقدر از این شب و بوران دور مانده ای
هنوز شبیــه صـــدای بهار مـــی خوانــی
-
شبیــــه ابــر بــــودن ، قدم زدن با بــــاد
شبیـــــه بــــی خوابــــی طاووس زندانــی
-
شبیـــه سیـــل ولی بـــدون موج و غبـــار
شبیـــه زلزلــــه اما ، بــدون ویــــرانـــی
-
سلام ! دوبــــاره با تــــو آرام مــــی شوم
رسیده ایــم اگر چه به فصل های پایانــی
-
که پای ماندنی در این قصه دیـگر نیسـت
میــان سیــم ها و برج های ســـیمانــی
-
تـو با صــدای آب و لاجیـم خو گرفته ای
کجاست خانه ی من ؟ کجا ؟ نمی دانی ؟
-
سلام ، دیر کردی ، خوش آمدی ، بیشین
... دلم گرفته از این برف
بگو که می مانی