کجایی خدا؟

کجایی که همه در به در دنبالت می گردن.

کجاییی که دیگه جواب گریه هامم نمی دی؟

اون روزا تا یه آرزویی از ذهنم می گذشت فوری بهم می دادی انقدر که دهنم وا می موند که چقدر دوستم داری

اما حالا  هر چی این در خونت رو می زنم(آروم و محکم)انگار نمی شنوی شایدم نمی خوای بشنوی

ببینم نکنه از اینجا رفتی! آدرس جدیدت رو میشه بدی؟

خدا باور کن  گرفتارم.جایی دیگه رو نمی شناسم برم.واسه  یه  نگاه تو کلی نذرو نیاز می کنم اما انگار این نذر و نیازام هم واسه تو تکراری شده.

یعنی اون کسی که من توی بچگیام واسش می مردم و بغلش می کردم کسی جز تو بوده؟

نه خدای من

اشتباه نمی کردم اما اینکه تو به من جواب نمی دی به خاطر فراموش کردن من نیس به خاطر صبور نبودن منه وبس.